Kendine İyi bir Anne Olma ve Kendini Yatıştırma Çalışması

KENDİNİZE İYİ BİR ANNE MİSİNİZ?

“Kendine annelik yapmak” kavramını hiç duydun mu? Eğer psikoloji ile ilgileniyor içinde yaralı bir çocuk olduğunu hissediyor isen çokça duymaya başlamışsındır. Ve belki de bunu duymak çok hoşuna da gitmemiştir. Çünkü çoğunlukla anneliği dışardan alacağımıza inanırız, arkadaşlarımız, annemiz, ablalarımız, kardeşlerimiz kimi zaman sevgilimiz, eşimiz, patronumuz, öğretmenimiz bize annelik yapsın isteriz. Belki biz onlara sıkça yapar, bize istediğimiz anneliği yapmadıklarını görünce de hüsrana uğrar, içten içe küseriz belki de.

Dışardan şefkatli bir anne ararken, çoğumuz -içimizde- kendimize annelerimizin çocukken bize davrandığı gibi davranma eğilimindeyiz.

Anneniz cezalandırıyorsa, mükemmel olmadığınızda kendinize karşı sert ve cezalandırma eğiliminde olabilirsiniz.

Anneniz ihmal edildiyse, kronik olarak başkalarına aşırı verebilir, ancak kendinizi beslemiyor olabilirsiniz.

Annen kendini beğenmişse, başkalarının duygularına ve ihtiyaçlarına kendin için olduğundan daha açık olma alışkanlığına sahip olabilirsin.

Ama hiçbirşey için geç değil. Şimdi bilinçli bir şekilde kendine ebeveynlik yapmayı öğrenebilir ve günlük pratiklerle ve okumalarla geliştirebilirsiniz. Nasıl mı?

Kendinize iyi bir anne olmak, kendinizle ilgilenmek demektir. Yani kendi öz bakımınızı sağlayabilmenizdir. Dışarıda aradığınız anneyi içselleştirebilmektir. Nasıl mı?;

  • Sağlıklı yiyecekler, her gece yatmak için güvenli bir yer ve evinizin temiz, rahat ve besleyici olduğundan emin olun. İyi anneler ayrıca ödevinizi yaptığınızdan (yani işinize dikkat ettiğinizden) ve oyun oynamak ve dinlenmek için yeterli zamanınız olduğundan (yani arkadaşlarınızla dışarı çıktığınızdan ve / veya kalbinizi şarkı söyleten şeyleri yaptığınızdan) emin olurlar.
Kendine anne olabilmek kendine şefkat gösterebilmek, zor zamanlarda kendi elinden tutabilmektir.

Kendinize iyi bir anne olmak aynı zamanda iç dünyanızla ilgilenmek anlamına da gelir. Kendinizle, özellikle bir hata yaptıysanız ya da başka birinin yaptığı ya da yapmadığı bir şey yüzünden hayal kırıklığına uğradıysanız, sizi rahatlatacak şekillerde konuşabilmek, şefkatli olmak, yatıştırmaktır. Bunu nasıl yapabilirsiniz:

  • Kendi kendine cesaret verici, zor zamanlarda seni güçlendiren ve cesaretin kırıldığını hissettiğin şekillerde kendi kendine konuşun.
  • Yaşadığınız her şeyin güçlü bir anlamını oluşturmanıza yardımcı olabilecek bilgelik sözleriyle kendinize rehberlik etmek.
  • Kendinize bir çoçuğu yatıştırabileceğiniz gibi tıpışlayarak sevin. Bu bedendeki travmatik etkileri hafifleten bir egzersizdir.
  • Kendinize çocukken annenizin size davrandığı aynı ihmalkar ve istismarcı şekillerde davranma eğiliminde olup olmadığınıza dikkat edin, özellikle de o zamanlar size ihtiyacınız olanı vermemişse.

Öyleyse, asla sahip olmadığınız iyi anne olmayı öğrenmek için kalpten ve akıllıca bir karar verin.


Aşağıda kendinize ebeveynlik yaparken uygulayabileceğiniz çok güzel bir egzersiz sunuyorum. (Bu yazı ve egzersiz; İlişki Terapisti Katherine Woodward Thomas’in anneler günü mail yazısının çevirisi ve bir çalışmasından alıntıdır);

Bu uygulamaya hazırlanmak için, sizi son zamanlarda kendinizi merkezde hissetmediğiniz, güvensiz hissettiğiniz, hatta başka birinin yaptığı veya yapmadığı, sizi hayal kırıklığına uğratan ve / veya inciten bir şey yüzünden açıkça üzüldüğünüz bir zamanı düşünmeye davet etmek istiyorum. Ve bunu aklınızda tuttuğunuz zaman, sizi bedeninizde bu mutsuzluğun duygularını nerede hissetmiş olabileceğinizi fark etmeye davet etmek istiyorum. (Bedeninizi inceleyin, hissettiğiniz duygu nerede, dikkatinizi oraya verin bir süre)

Tetiklendiğinde ve üzüldüğünde kendini sakinleştirmek için bu uygulamayı kullan.

  1. Yetişkin Benliğinizle Bağlantı Kurun. Başlamak için gözlerinizi kapatın ve derin bir nefes alın, Yetişkin Benliğinizin bilgeliğe, güce, kaynaklara ve esnekliğe erişimi olan daha derin, daha geniş merkezine demirleyin.
  2. Sevginizi ve Desteğinizi Genç Benliğinize (çocuk benliğinize) Genişletin. Vücudunuzdaki duyguları nerede tuttuğunuza ve olanlara tepki olarak parçanızın yaşına dikkat edin. Vücudunuzun neresinde? O kaç yaşında? Onu bulduğunuzda, onu bir destek ve ilgi alanı içinde çevreleyerek, Yetişkin Benliğinizden Genç (Çocuk) Benliğinize derin bir sevgi dolu mevcudiyet duygusunu genişletin.
  3. Kendini Sevme Güç Çalışmasını yapın. Genç Benliğe “Tatlım, ne hissediyorsun?” Diye sorun. ve hissettiğini söylediği şeyi geri yansıtın. Ona sor, “Tatlım, neye ihtiyacın var?” ve şu anda ona sağlayıp sağlayamayacağınızdan bağımsız olarak, ihtiyacı olduğunu söylediği şeyi ayna gibi ona geri yansıtın.
  4. Söylediği duygularını, söylediği inançları adlandırın. Çocuk Benliğin düşündüğü inançları adlandırmaya çalışın. Neyin doğru olduğunu varsayıyor? Algılarını hangi inançlar renklendiriyor olabilir?
  5. Bu İnançlara Meydan Okuyun. İçinde bulunduğu inançlara meydan okumaya başlayın. Bir yalanın hâkimiyetine girmesine izin vermeyecek şefkatle Çocuk Benliğin durumu görmesini, anlamasına alan açın, zaman tanıyın.
  6. Daha Derin Bir Gerçeği Savun. Yaşadığı deneyim hakkında daha doğru olanı Çocuk Benlikle paylaşın.

Kendinize şu soruyu sorun: “Sevdiğim __ yaşındaki bir çocuğa başka bir bakış açısını nasıl açıklayabilirim / yanlış bir algıyı nasıl düzeltebilirim?”

Sevgi dolu, nazik ama sağlam bir şekilde gerçeğe daha çok bağlı başka bir bakış açısı sunun ve öne sürün. Onu rahatlatın, cesaretlendirin ve kontrol altına alın. Yaşam sürecine güvenen bir bakış açısına erişin.

Kendini Yatıştıran Mantra (Olumlama) Yaratın. Daha az korkana ve daha derin bir gerçeğe daha fazla teslim oluncaya kadar kendinize defalarca söyleyebileceğiniz, kendi kendini yatıştıran bir mantra yaratın. Örneğin, “Seni seviyorum tatlım. Benimle güvendesin. Senin yanındayım, seni koruyorum, kolluyorum. ”
Bu çalışmayı mümkün olduğunca bir durum sizi tetiklediğinde yanınıza defter- kalem alıp rahatsız edilmeyeceğiniz bir yerde, en az bir yarım saat ayırarak yapın. Ne kadar sık yaparsanız o kadar çok güzel sonuçlar alırsınız. Zira destekleyen ebeveyn bilinciniz gelişeceği gibi içinizdeki çocukla daha samimi bağlar kurarak yetişme yıllarınızın yaralarını iyileştirebilirsiniz.

Sevgilerimle…

Nilgün YETİŞ / Dönüşüm Koçu